Ik Kreeg Een TIP Die Ik Niet Begreep Als Kind Zijnde

Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijndeIk kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde…..

Nu ik deze blog presenteer besef ik heel goed dat ik me erg kwetsbaar opstel. Het uitgangspunt is dat lezers dit kunnen aanvaarden of gewoon kunnen verwerpen, precies zo men het zelf wil. Het is mijn beleving van de wereld van toen en zoals ik die nu zie. Het is mijn realiteit die ik hier wil delen.

Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde.

Wat er precies gebeurde. Ik was als 12-jarig meisje op een middelbare kostschool. Dat was in die tijd (1970) redelijk normaal in ons dorp, dat je intern op school ging bij de zusters (nonnen) of voor de jongens bij de paters/broeders. In het weekend ging ik naar huis.

Ik droomde…..ik droomde dat er iemand dichtbij ging overlijden en ik wist niet wie. Ik voelde me hierdoor behoorlijk van slag. Niemand geloofde mijn droom en mijn bijbehorende gevoelens en ik stond er echt helemaal alleen mee. Dit nare eenzame gevoel bleef mij zo’n twee weken enorm bezighouden en constant achtervolgen. Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde……en

Er gebeurde inderdaad iets vreselijks na die twee weken.

Op zondagnacht 19 januari 1970 overleed mijn vader plotseling aan een hartstilstand. Ik was die nacht thuis. De wereld stond werkelijk ineens stil…….hoe kon dit nu gebeuren? Het was net een film waarin ik belandde. Er kwam veel bezoek bij ons. Familie, vrienden, buren, zelfs de burgemeester, en wij, de vier kinderen, mochten in de keuken blijven en spelletjes doen. De rest liep langs ons heen en ging de huiskamer in om te praten en te huilen, want dat hoorde ik.

Ik vroeg mij af waarom wij daar niet bij mochten zijn. Bovendien werd mijn droom bevestigd en ik kon en durfde dat aan niemand meer te vertellen. Ik werd toch niet serieus genomen.

Onze pap werd begraven en de weken die volgden waren voor mij verschrikkelijk.

Ik moest terug naar de kostschool.

Een hele week was ik vrij van school en was ik thuis mogen blijven. Toen ging het leven weer door en moest ik weer naar school en naar het internaat. Ik weet niet wat ik precies voelde maar ik had een verschrikkelijke heimwee. Zo erg dat ik elke dag snel na schooltijd naar de dichtstbijzijnde telefooncel liep om mijn moeder te bellen. Om haar te zeggen dat ik naar huis wilde, ik wilde extern zodat ik elke avond thuis kon slapen.

Ik kreeg steevast te horen; meisje dat kan niet, je moet dit schooljaar afmaken daar. Ik voelde mij dan ook zo eenzaam en verdrietig. Echter …..als ik thuiskwam in het weekend ging mijn ‘heimwee-gevoel’ ook niet weg. Het was dus weet ik nu, geen echte heimwee naar huis maar naar het gemis van mijn vader die zo plotseling was ‘vertrokken’. Of misschien miste ik wel het samenzijn van mijn ouders, het gezin als een geheel. Ik had geen helderheid in mijn eigen gevoelens, ik kon en durfde er niet meer over te praten.

Wat mij wel heel erg bijbleef was; ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde, en hiermee bedoel ik; de droom die ik van tevoren had gehad betekende wellicht iets maar ik wist nog steeds niet precies wat.

Het Christusbeeld wat omlaag kwam.

Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde

De eerste weken en maanden na het overlijden van mijn vader sliep ik als ik thuis was bij mijn moeder in het ouderlijk bed. Een zus van mijn vader, een tante dus van mij, kwam regelmatig op bezoek en bleef dan een nachtje logeren. Maar wat gebeurde er op een nacht.

Mijn tante sliep die bewuste nacht op ‘mijn plek’ in het ouderlijke bed en ik lag op een ‘kermisbed’ in de hoek van die kamer. Dat was gewoon een matras op de grond en mooi opgemaakt. Boven in die hoek was een houten troontje aan de muur bevestigd en daarop stond een groot Christusbeeld. Vele katholieken hadden in die tijd zulk een beeld in huis. Zie foto.

Uitgerekend die nacht, toen ik daar zo onder lag te slapen, kwam dit beeld naar beneden gevallen, boven op mijn hoofd en borst. Mijn moeder en tante schrokken zo erg van die klap en zij zagen mij meteen helemaal onder het bloed liggen. Mijn moeder zakte ter plekke in elkaar. De schok was te groot voor haar. Mijn tante liep naar buiten naar de buren voor hulp.

Om een langer verhaal korter te maken; het viel uiteindelijk allemaal erg mee. Buiten wat hechtingen en een beetje over en weer gebabbel  bleef ik wederom achter met; ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde…….Waarom gebeurt dit mij……..en in deze nacht? Toeval? Christusbeeld? Een droom die mij zoveel zegt…….anderen wuiven het weg……willen er niet aan…….en zo waren er voor mij nog veel meer ‘tekenen’ die ik maar niet helder kreeg…..

Ik ben nu bijna 60 en begin steeds helderder te zien.

Ik word steeds kalmer en beschouwender. Ik besef  dat er een ‘boodschap’ zit in de signalen die ik krijg. Ik heb inmiddels zoveel ‘ervaringen’ erbij gekregen. Ik wist het toen niet, ik kon het allemaal niet plaatsen. Die droom van toen was realiteit, was werkelijkheid. Het gevoel wat ik kreeg was een realiteit, een soort voor-boodschap van iets heel heftigs,  van wat er werkelijk komen ging. Die droom maakte mij al enigszins wat attent zodat de echte harde klap al ietsje pietsje  aangekondigd was en ik als heel gevoelig meisje het ook aan zou kunnen. Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde MAAR IK BEGRIJP HEM NU DUS WEL. Die droom was dus eigenlijk iets moois, hij beschermde mij een beetje…..ik was een klein beetje voorbereid….

Er zijn nog veel meer bijzondere ervaringen gekomen.

Dit is echt niet het enige gebleven. Er zijn nog heel veel meer bijzondere ervaringen bij gekomen. Ik ben er pas later achter gekomen dat ik exact aan het uitoefenen ben van wat ik vroeger zei te willen worden. Namelijk; bezigheidstherapeute. We moesten op de lagere school al invullen wat we graag wilde worden. Ik wist niet wat ik wilde worden maar schreef dit wel altijd op. Via vele omzwervingen ben ik nu op vele vlakken een bezige therapeut en vind het enorm leuk om te doen.

Het is echt ‘mijn ding’.

Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde en die ik nu steeds helderder en duidelijker zie en ervaar. Ik had geen nauwkeurig beeld van wie ik was. Ik ging door…….en door……..en door…… ondanks moeilijkheden……en ik vond.

Mijn behoefte aan oplossingen vinden voor problemen maakt dat ik steeds oplossingen vind.

Mijn eigen energie, mijn flow blijft daarom doordraaien. Natuurlijk heb ik dagen dat het wat minder is maar mijn behoefte aan oplossingen vinden voor problemen wil schijnbaar gevoed worden. Ik zoek en puzzel door. Mijn lichaam gehoorzaamt aan mijn geest, mijn behoefte schijnbaar.

Ik kreeg een TIP die ik niet begreep als kind zijnde…….ik gebruik mijn eigen creatieve vermogens en hoop hiermee dat jij dat ook doet. Elk mens creëert waarop hij zijn blik gericht houdt.

Als je meer wil lezen om jouw wereld helderder te krijgen ; KLIK HIER of  HIER.…..of ga naar deze FB-Groep

 

0 Comments

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©2018 

Log in with your credentials

Forgot your details?