Dag Caroline,
Weet je wat heeeeeel belangrijk is : de dagelijkse communicatie, je hebt iemand nodig
je hebt directe interactie nodig, tis er, tis er voor jou, en jij kan voort gedurende de dag met dat ‘klein’ beetje steun.
Je blijft hangen, je zakt niet dieper en dat doet wonderen….
op het moment zelf besef je dat niet, maar geleidelijk aan, als je terug een beetje in
evenwicht bent, kan je dan die periode overschouwen…..
en dan je zeg : BEDANKT EN NOG EENS BEDANKT VOOR AL DE MOEITE
JE WAS ER VOOR MIJ, JE LIET ME NIET IN DE STEEK.
We zijn kleine kinderen die voor het eerst te voet naar school gaan met een ouder,
de ouder doet dat een paar keer, en dan laat hij het kind los,
dat is precies hetzelfde wat ik meemaak,
de dankbaarheid naar jou toe, Caroline, is heel groot.