Het gevoel dat je leegloopt? Afsluiten of niet?
Je navel en hoofdchakra dichtdraaien, een kogelvrij ei om je heen, een kruisje maken op je gehemelte, ritsen, touwen in je stuit, paarse wortels de aarde in laten stromen, visualisaties in alle soorten en maten… Allemaal technieken om ervoor te zorgen dat je externe prikkels wat het leven om je heen je brengt er niet laat zijn vanwege de lasten die het met zich meebrengt. Afsluittechnieken zijn een weerstand, een verzet en een ontkenning van dat wat er is. Lijden is daarmee geboren en het betreft slechts een tijdelijke oplossing. De zelfhulpboeken staan er vol van.
Datgeen wat er om je heen gebeurt, gebeurt ook met jou omdat alles eenheid is. Er bestaat geen afscheiding, behalve in je gedachtewereld. Er is in essentie geen verschil tussen jou en de ander. We zijn het bestaan, het leven/de natuur zelf en als je daar gevoelig voor bent voel je de energie van dat bestaan en het leven in en om je heen. Net als een waxinelicht het licht ervaart van een ander waxinelicht wat 15 centimeter van zich af staat te branden. Zo versterken ze elkaars licht en dat is prachtig. Alles wat je doet om dat niet te ervaren is een non-acceptatie van de energie die je zelf bent. Het gaat niet om de ander, het gaat om jou. Het is een uitnodiging. Het licht van de zogenaamde ‘ander’ verschijnt in jouw licht. Daarin zit de liefdevolle uitnodiging om te ervaren dat we eenheid zijn, alleen wil ons denken zich altijd fijn en goed voelen en daarom schiet het in de weerstand. Alleen maar goed voelen… dat is het leven niet zoals het is…
Werk aan je eigen ruimte, wees aandachtig daarin, voel je continue aanwezig in alles wat je doet in rust. Doe alles op je gemak, langzaam, want het leven heeft geen haast. Door dat te doen zal je eigen ruimte vanzelf groeien, want alles wat je aandacht geeft groeit. Neem je tijd hiervoor.
Je eigen centrum, je eigen aanwezigheid, je innerlijke ruimte zal daardoor geen waxinelicht meer zijn maar een liefdevol vuur waarin een betekenisloze vreugde zal gaan ontstaan. Een vorm van verliefdheid op het leven zelf en daarmee voor de zogenaamde ander en wat er in die ander gebeurt. Wat het ook is. Een vreugde voor het bestaan, een letterlijk mede-leven voor dat wat je bent en dat wat alles is. Inclusief de liefde voor de energie die in je eigen ruimte verschijnt van dat wat we ‘van de ander’ noemen.
Twee golven op de oceaan zijn aan de onderkant verbonden door het water en ze worden gegolft door de oceaan. De golven denken echter zelf te kunnen golven omdat ze niet verder kijken dan de oppervlakte en het directe zien van wat ze zijn uit het oog hebben verloren. Ze zijn vergeten dat ze de oceaan zijn en altijd al waren.
Zodra de verbinding met de natuur die je bent weer wordt ervaren, door er bewust-te-zijn, ontstaat liefde en zal een hartsverbinding ontstaan met het leven zelf. Zonder enige reden. Dan zal dat wat in je verschijnt tevens als liefde en zonder verzet worden ontvangen. Wanneer je eigen ruimte groter is geworden door er meer en meer bewust van te zijn, zullen ongewenste prikkels je niet direct meer raken. Alsof een steen verbrand in de dampkring maar de aarde niet raakt. Dat gaat vanzelf, is geen techniek, maar een levenshouding.
Deze levenshouding is een waardevolle levensles waardoor de hooggevoeligheid zich als kracht zal gaan manifesteren. Dergelijke energieën verschijnen dan in je eigen ruimte zonder er door te gaan wankelen, en de liefde zal het aanvaarden en er in berusten, het er alleen maar laten zijn en laten opbranden als een kaars. Totdat dat wat ‘de ander’ zelf niet kan aanvaarden door jou wordt aanvaard en oplost. Je doet het dan voor de ander en daarmee voor jezelf omdat alles eenheid is. Hierdoor wordt je één met de ander en heeft er een liefdevolle heling plaatsgevonden in de natuur. De natuur die je zelf bent.
Bron:Antoine van Staveren https://www.trendflow.nl/contact-2/ (GRATIS) als jij denkt enige ondersteuning nodig te hebben in dit proces.