Toen ik er midden in zat, wist ik met mijn hoofd dat het ooit beter zou worden en ooit over zou gaan. Dat hield me overeind, ook tijdens de ergste angst, pijn en verdriet. Ik moest er simpelweg doorheen, voor mezelf zorgen, proberen te rusten, erop uit en ja, zelfs alleen gaan wandelen. Ik zocht overal houvast, in muziek, in yoga en op het internet waar ik o.a. Trendflow vond. Met steeds een andere kreet, als ” rouwproces, verdriet, wanhoop, eenzaamheid, berusting, zelfvertrouwen, wraak, ” etc las ik wijze woorden, zag ik afbeeldingen die een klein houvast gaven. Ik wist sT ik het zélf moest doen maar dat ik niet uniek was in mijn pijn. En dat anderen ook overleefden, zodat dat voor mij ook mogelijk moest zijn. Ik heb alle emoties doorleefd en wist niet dat ik zoveel tranen had.
Alleen op de automatische piloot en met achteraf enorme overlevingsdrang heb ik het gered. En ja, met soms op precies het juiste moment een mail van Caroliene. Terugkijkend weet ik soms niet hoe ik het heb gedaan, hoe ik zo sterk heb kunnen zijn. Maar ik ben weer op weg naar boven en durf weer te geloven in een toekomst. Soms geniet ik er gewoon van om alleen te zijn! Ik kan weer lachen en zingen en huil soms maar eens per week.
Ik voel weer vertrouwen en gun dit iedereen die hier en nu wanhopig is.